Recensie: Blue Lily, Lily Blue (The Raven Cycle #3) – Maggie Stiefvater

9200000026314768

Titel: Blue Lily, Lily Blue
Schrijver: Maggie Stiefvater
Aantal pagina’s: 389
Kopen: http://www.bol.com/nl/p/blue-lily-lily-blue/9200000026314768/
Uitgeverij: Scholastic
Taal: Engels
ISBN: 9781407136639
Waardering: **** (4,5/5 sterren)

There is danger in dreaming. But there is even more danger in waking up.
Blue Sargent has found things. For the first time in her life, she has friends she can trust, a group to which she can belong. The Raven Boys have taken her in as one of their own. Their problems have become hers, and her problems have become theirs.
The trick with found things though, is how easily they can be lost.
Friends can betray.
Mothers can disappear.
Visions can mislead.
Certainties can unravel

Eigenlijk las ik (Judith) deze serie in het Nederlands. Echter, toen het zo lang duurde totdat het derde deel vertaal was, en de spoilers via Tumblr binnen kwamen druppelen, kon ik gewoon niet langer wachten en heb ik het in het Engels gekocht. Was het geweldig? Ja, zeker. Haat ik mezelf dat ik niet gewacht heb op het vierde deel zodat ik niet in spanning hoefde te wachten tot februari? Ja, dat ook.

De eerste twee boeken in deze serie waren misschien een beetje langzaam voor sommige mensen. Dit snap ik best, ik ben persoonlijk dol op de manier waarop Maggie Stiefvaters boeken rustig voort kabbelen, maar dat is niet iets voor iedereen. Ik zou echter iedereen willen aanraden geduld te hebben, want de eerste twee boeken zijn een fantastische opzet voor dit derde boek, en hopelijk ook voor het laatste. Nu ik eindelijk snap hoe het allemaal in elkaar zit, met de leylijnen en de slapende Welshe koningen en wat al niet, is het tijd voor de actie. De personages sluipen rond in magische grotten, praten met betoverde bossen, en doen nog veel meer spannende dingen. Tijdens het lezen van dit boek zat ik regelmatig op het puntje van mijn stoel, en ik heb het ook in een paar “happen” gelezen. Ik las niet zomaar een hoofdstukje, nee, ik las honderd pagina’s, en dan moest ik weer een dag bijkomen.

Een van mijn favoriete dingen aan al Maggie Stiefvaters boeken is het taalgebruik. De zinnen zijn prachtig, lyrisch haast, en dragen hierdoor fantastisch bij aan de sfeer van het verhaal. Omdat de stijl net zo mysterieus is als het verhaal zelf, kan ik het gevoel niet van me afzetten dat het een van de personages is die het verhaal vertelt.  Hoewel het allemaal in de derde persoon geschreven is, voelt het heel erg alsof je in iemands hoofd zit, omdat de schrijfstijl perfect bij de personages past. Dit vind ik erg leuk, omdat zo de manier waarop het verhaal verteld wordt ook bijdraagt aan het verhaal zelf. Ik heb eerder in een recensie genoemd dat ik het boek erg goed vertaald vond, maar ik denk dat ik de originele, Engelse versie nog beter vind. Echter, als je niet van Engels lezen houdt, is de Nederlandse versie bijna even prachtig.

Het enige minpuntje aan dit boek, was het kleine stukje in het midden waar het verhaal toch weer even inzakte. Ik vind het niet erg als een boek langzaam is, maar na al die actie kwam het een beetje onverwachts. Hierdoor had ik minder de drang om door te lezen dan aan het begin en aan het einde van het boek, en was ik minder gevangen in het verhaal. Dit is de reden dat ik dit boek net geen 5 sterren kan geven: het midden vond ik een beetje saai. Het ging voornamelijk over Adam, en zijn worsteling met Cabeswater, en hoewel ik zie dat het noodzakelijk was om het plot voorwaarts te helpen, vind ik Adam toch de minst leuke Ravenjongen. Als je echter wel van Adam houdt, denk ik niet dat je een probleem zult hebben met al deze quality time met hem.

Al met al was dit een geweldig boek. Het bevatte meer actie dan de eerdere twee delen, en ik ben blij dat ik het in het Engels gelezen heb. De taal was nog ietsje mooier dan in de Nederlandse versie. Hoewel het in het midden een beetje inzakte, deed dat niet af aan de spanning. Het enige echte nadeel aan dit boek: waarom duurt het nog zo ontzettend lang voordat het laatste deel uitkomt?!

Advertenties

5 thoughts on “Recensie: Blue Lily, Lily Blue (The Raven Cycle #3) – Maggie Stiefvater

  1. Pingback: Augustus Wrap-Up Judith | The Bookmarkers

  2. Pingback: Mega Boek Haul! | The Bookmarkers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s