Review: Throne of glass

Titel: Throne of Glass (De Glazen Troon)
Auteur: Sarah J. Maas
Aantal bladzijden: 404
Kopen: http://www.bol.com/nl/p/throne-of-glass/9200000001986502/
W
aardering: 
**** (4/5 sterren)

Verhaal
Celaena Sardothien was de beste moordenares van het continent Erilea, totdat ze gepakt werd. Nadat ze een jaar in een dodenkamp heeft gewerkt, bieden kroonprins Dorian en kapitein van de wacht Chaol een uitweg: ze moet meevechten in een competitie om de officiële moordenaar van de koning te worden. Als ze wint, moet ze vier jaar voor hem werken en is ze daarna vrij, maar als ze verliest wordt het haar dood. Celaena stemt in en de competitie, tussen haar en een aantal andere moordenaars, dieven en krijgers, begint. Maar terwijl Celaena traint en heel wat meer voor Dorian en Chaol begint te voelen dan ze wil, worden er deelnemers op gruwelijke wijze vermoord, en begint ze zich af te vragen of haar tegenstanders wel haar grootste vijanden zijn. 

Mening
Ik vond dit echt een fantastisch boek. Celaena is geweldig en Chaol en Dorian zijn (allebei op hun eigen manier) echt voor haar gemaakt. Het grappige aan Celaena is dat ze haar moordenaarsverleden nooit helemaal achter zich kan laten en ze dus de hele tijd bezig is met bedenken hoe ze mensen het beste om kan leggen. Ook is ze ongelooflijk sarcastisch en nogal arrogant; ze weet hoe goed ze is in vechten en moorden, en ze is er trots op ook. De andere personages in het boek waren ook fantastisch; Dorian was flirterig, grappig en arrogant, en Chaol juist heel rustig, maar met gevoel voor humor. 

Daarnaast zat het plot ook erg goed in elkaar; er waren op een gegeven moment zoveel samenzweringen aan de gang, dat ik geen idee meer had wie wat nou precies wilde, en waarom. Ook was de manier waarop de twee plotlijnen (de competitie en de moorden) samenkwamen erg goed. Wel vond ik de wereld af en toe een beetje vaag; hij was goed uitgewerkt (er bestaan zelfs andere continenten), maar wat voor mensen er precies in welk land leefden, wat er met de onsterfelijke Fae (een bepaald soort ras dat erg op elfen lijkt) was gebeurd, en welke landen nou al voor de macht van de koning waren gevallen en welke niet, was mij soms niet helemaal duidelijk. Verder was het een geweldig boek en ik raad iedereen die een beetje van fantasy houdt aan om het te lezen, in het Engels of in het Nederlands. Ik kijk in elk geval uit naar de volgende delen in de serie!

Leesupdate

Loranne

Ik lees momenteel The Book Thief, van Markus Zusak. Het is een nogal apart boek, aangezien het verteld wordt door de dood, maar gelukkig is de dood hilarisch en erg sarcastisch. Ook leest het heel fijn.
Benieuwd geworden? Hier gaat het verhaal over:

Het is het jaar 1939. Nazi-Duitsland. Het land houdt de adem in. De Dood heeft het nooit drukker gehad en het zal nog drukker worden. Het leven van Liesel Meminger verandert op slag als ze bij het graf van haar broer een voorwerp vindt dat gedeeltelijk onder de sneeuw ligt bedolven. Het is Het Doodgravershandboek, dat daar per ongeluk is achtergelaten.
Met behulp van haar pleegvader leert ze lezen en al spoedig steelt ze boeken uit de boekverbrandingen van de nazi’s, de bibliotheek van de vrouw van de burgemeester, waar er ook maar boeken te vinden zijn. Maar dit zijn gevaarlijke tijden, zeker als het pleeggezin van Liesl een jood in de kelder verbergt.

Judith

Ik lees nu het boek Crown Of Midnight van Sarah J Maas, het vervolg op Throne Of Glass (review komt eraan!). Ik vind het een geweldig boek tot nu toe, de hoofdpersoon is fantastisch. Ze is heel grappig en nogal agressief, maar wel op een leuke manier.
Benieuwd geworden? Hier gaat het eerste deel in de serie, Throne of Glass (De Glazen Troon) over:

Celaena wordt voor de keuze gesteld: óf haar leven slijten in de gevangenis, óf deelnemen aan een toernooi waarvan de winnaar de nieuwe kampioen van de koning wordt. Een voor een worden de deelnemers van het toernooi echter op gruwelijke wijze vermoord en al snel vecht Celaena niet alleen voor haar vrijheid, maar ook voor haar leven.

Books and songs

Op booktube is er een geweldig fenomeen, genaamd “Books and songs”. Hierbij vertellen mensen je welke liedjes hen aan bepaalde boeken doen denken, en aangezien wij dit een erg leuk idee vonden, besloten wij het ook eens te proberen.

De Hongerspelen: Stayin’ Alive- Bee Gees

Misschien een beetje een inkoppertje, maar natuurlijk: Stayin’ Alive, naar Haymitch’ beroemde zin: “Here’s some advice. Stay alive.”

De Weeffout in onze Sterren: With You- Matt Simons

Dit prachtige, verdrietige boek vraagt om een net zo mooi en verdrietig liedje. With You gaat over verlies, net als De Weeffout in onze Sterren.

Het Spel der Tronen: Brendan’s Death Song- Red Hot Chili Peppers

Het is inmiddels geen geheim meer dat in de serie Het Lied van IJs en Vuur bijna alle personages sterven. Maar ze sterven niet zonder hoop, en de mensen om hen heen zullen hun zaak blijven bevechten tot het einde (wat, George R.R. Martin kennende, waarschijnlijk veel te snel zal komen).

De Glazen Troon: Eye Of The Tiger- Survivor

Moordenares Celaena is de hoofdpersoon van dit boek (dat een serie zal worden) en zeker niet bang om alles te doen om te overleven. Of, zoals Survivor dat zegt: “Just a man woman and her will to survive”

Vrees Me: Brick By Boring Brick- Paramore

Om heel eerlijk te zijn, heb ik nauwelijks uitleg bij deze keuze. Het is gewoon zo, haha.

Film review: Vampire Academy

Fans weten het waarschijnlijk allang, maar voor de mensen die het gemist hebben: er is een Vampire Academy film! Eindelijk, yes! Deze film is gebaseerd op het eerste boek in de ongelooflijk populaire serie Vampire Academy (Academicua Vampirus in het Nederlands). Toen ik de poster voor het eerst zag, was ik niet bijster enthousiast, maar gelukkig was de film wel erg leuk.

Rose Hathaway is een Dhampir, een half mens/vampier, hoeders van de Moroi, vreedzame, sterfelijke vampieren die discreet in onze wereld wonen. Haar beste vriendin Lissa is een Moroi, en sinds Rose en Lissa een jaar geleden zijn weggelopen van hun kostschool, moet Rose Lissa beschermen tegen de Strigoi, kwaadaardige, onsterfelijke vampiers, die niets liever willen dan alle Moroi uitroeien. Als Rose en Lissa gepakt worden, worden ze teruggestuurd naar school en krijgt Rose bijlessen van de sexy hoeder Dimitri.

Toen ik de poster zag, was ik nogal bang dat deze film een soort Mean Girls met vampiers zou worden, en vooral dat het geweldige, sarcastische karakter van Rose compleet onbelicht zou blijven. Gelukkig is dit niet het geval: Rose is hilarisch, zegt alles wat ze denkt, en is, op zijn zachtst gezegd, nogal agressief. Maar Lissa’s karakter was minder goed neergezet. In het boek wordt ze beschreven als een lief meisje dat last heeft van heftige stemmingswisselingen, maar in de film was ze nogal bitchy.

Daarnaast was het jammer dat de relaties in de film zich zo snel ontwikkelden, dat er niet veel gevoel meer in zat. Rose en Dimitri deden er ongeveer twintig minuten over om tot het punt te komen waar ze in het boek veel langer voor nodig hebben, waardoor dat een beetje onrealistisch voelde; het kwam nogal uit de lucht vallen. Wel is het natuurlijk zo dat je in een film veel minder kunt vertellen dan in het boek, dus begrijpelijk is het zeker.

Al met al was Vampire Academy een fantastische film, ik heb er alleen wat op aan te merken als ik het met het boek vergelijk. De hoofdpersoon was goed uitgewerkt en ook de casting was goed gedaan (oké, één minpuntje: Dimitri was niet knap genoeg naar mijn smaak). Ik hoop erg dat de volgende delen snel ook verfilmd zullen worden!

Book Art

Dat boeken een mooie kaft hebben en vooral heerlijk ruiken, dat wisten we natuurlijk al. Maar met een oud boek (met de nadruk op oud, anders vindt mijn bookloversheart het wel erg zonde) kun je ook bijzondere kunst maken. Scroll maar naar beneden, dan zie je wat ik bedoel. Wow!

(Is dit nog wel een boek te noemen? In ieder geval erg kunstig!)

(net een inktvis, of ligt dat aan mij?)

En als laatste uitsmijter/wegvliegertje (oh wat een goede, het is vanaf nu een woord)

De leukste booktubers

Leuk, zo’n boekenblog, maar wat nou als je ook van filmpjes kijken houdt? Gelukkig bestaat er booktube, een community op youtube met mensen die alleen maar filmpjes maken over boeken. Een paradijs! Daarom hier een artikel met mijn favoriete booktubers.

Peruseproject

Op dit kanaal praat Regan over haar favoriete boeken. Ze houdt erg van fantasy, en leest dan ook veel boeken binnen dit genre. Als ik één van haar video’s kijk heb ik meestal de site van de Bookdepository openstaan in een ander tabblad, om alle boeken die ze noemt meteen aan mijn wishlist toe te voegen, we hebben namelijk precies dezelfde smaak qua boeken!

Katytastic

Kat heeft een enorm hoog energiegehalte en praat dan ook met veel enthousiasme over boeken. Ze leest eigenlijk alles wat los en vast zit en op haar kanaal is hierdoor voor ieder wat wils! Verder heeft ze zo ongelooflijk veel boeken dat je er spontaan van gaat kwijlen. Kat is eigenlijk degene via wie ik booktube ontdekt heb, ze was de eerste boooktuber die ik tegenkwam en nog steeds één van mijn grote favorieten!

Kassidy Voinche

Kassidy houdt van verschillende genres, waaronder chicklit, supernatural en fantasy. Ze doet flink wat bookhauls (jaloers!) en ook veel tags, wat ik zelf ook altijd leuk vind om naar te kijken. Kassidy is één van de laatste booktubers die ik ging volgen, maar ik ben fan!

Little Book Owl

De Australische Catriona heeft naast een fantastische haarkleur ook ongelooflijk veel boeken. Ze leest allerlei verschillende soorten boeken en heeft over elk boek een goed uitgedachte mening; hierdoor is het makkelijk om te bedenken of het boek misschien iets voor jou is, wat erg fijn is.

PolandbananasBOOKS

Het is misschien al te zien aan haar youtubenaam, maar Christine heeft een enorm gevoel voor humor en is een beetje vreemd. Ze houdt enorm van haar boeken en staat tijdens haar filmpjes vooral te gillen hoe geweldig ze een boek vond; erg vermakelijk. Ze is niet heel erg serieus, maar vertelt wel bij elk boek duidelijk wat ze er leuk en niet leuk aan vond, wat haar een geweldige booktuber maakt!

Ransom Riggs & Tahereh Mafi


Waarschijnlijk heeft iedereen wel eens van de auteurs Ransom Riggs (De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine) en Tahereh Mafi (Touching Julliette-trilogie) gehoord. Maar naast schrijven kunnen ze nog meer: heel grappig en awkward zijn! Op hun Youtubekanaal maken ze ontzettend leuke filmpjes over zichzelf en de wereld om zich heen. Met hun motto ‘Keep it awkward’ maken ze je in elk filmpje weer aan het lachen. Nieuwsgierig? Scroll dan naar beneden voor wat voorbeelden. c:

Review: Codenaam Verity

Titel: Codenaam Verity
Auteur: Elizabeth Wein
Aantal bladzijden: 319
Kopen: op Bol.com
Cijfer: 8,5

Verhaal
Codenaam Verity is een meeslepende youngadult-roman over vriendschap tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een stoere pilote uit Manchester en een Schotse special operations executive krijgen een bijzondere band. Als een cruciale missie fout gaat, springt Verity uit een vliegtuig boven Frankrijk. De Gestapo neemt haar gevangen en ze moet onder dwang haar verhaal opschrijven. Alles waar ze ooit in heeft geloofd, wordt op de proef gesteld…

Codenaam Verity

Mening
Ik heb net zoals veel anderen niet veel boeken over de oorlog gelezen, dus ik wist niet zo goed wat ik hiervan kon verwachten, maar dit in ieder geval niet. Codenaam Verity is een prachtig boek vol verrassende wendingen en mooie, tragische verhalen.
Er zijn 2 delen. In het eerste deel volg je Julie, die het verhaal van haar en haar beste vriendin Maddie vertelt. Ze zit opgesloten en schrijft momenteel een bekentenis, maar zij doet dit op een aparte manier, namelijk door haar hele verleden te vertellen. Dit deel leest als een trein, zit vol spanning en actie en is ook nog eens luchtig en grappig geschreven. Julie is ontzettend droog en tovert een glimlach op je gezicht. Ondanks haar situatie is ze nog steeds haarzelf.
Net als je denkt alles te weten, komt het tweede deel, dat vanuit Maddie geschreven werd. Hier kwam ik een stuk moeilijker doorheen, want de schrijfstijl is anders, voor mij wat saaier. Ik had hier wat meer moeite met doorlezen, maar toen het einde eenmaal kwam maakte dit alles meer dan goed.

“Je beste vriendin ontdekken is net zoiets als verliefd worden”

Het was duidelijk dat de schrijfster veel research heeft gedaan voor dit boek. Alles zou echt gebeurd kunnen zijn, maar toch heeft ze er een eigen verhaal van weten te maken, wat ik erg knap vind. Wel vond ik dat er soms wat te veel vaktermen gebruikt werden, maar aan de andere kant kreeg je zo wel een beter beeld van hoe het leven als vrouwelijke piloot was en wat voor vliegtuigen er allemaal waren enzovoort.
Ik vind Codenaam Verity een erg origineel verhaal, er zouden meer van dit soort boeken moeten komen. Je hoort namelijk vrij weinig over de vrouwelijke piloten, ik wist er eigenlijk niets vanaf, terwijl zij toch ook hun steentje hebben bijgedragen in de oorlog.
Al met al vind ik dit een heel goed boek, het heeft eigenlijk alles wel: spanning, ontroering, grappige stukjes en minder grappige stukjes. Hoewel ik het eerste deel zeker beter vond dan het tweede deel, maakte het einde dit weer goed. Zeker een aanrader dus!

Review: Het geheim van mijn moeder

(Jaja, we leven nog, hoor! Hier een review dan maar.)

Titel: Het geheim van mijn moeder
Auteur: J.L. Witterick
Aantal bladzijden: 190
Kopen: http://www.bol.com/nl/p/het-geheim-van-mijn-moeder/9200000018277141/
Cijfer: 8,5

Verhaal
Polen, 1939. De jonge Helena heeft het huwelijk van haar ouders zien stranden toen haar moeder Franciszka niet langer gebonden wilde zijn aan een nazi-sympathisant. Vastbesloten om haar dochter op te voeden met andere waarden, neem ze een radicaal besluit: ze stelt haar huis open aan diegenen die aan het nazi-regime proberen te ontsnappen.

In de stal en onder de keuken huisvesten Francizka en Helena twee Joodse gezinnen. En op zolder maken ze plek vrij voor Vilheim, een Duitse soldaar die niet meer wil vechten in een oorlog waar hij niet achter staat. Geen van de onderduikers weet van elkaars bestaan. Geen van hen zal de oorlog overleven als zijn verblijfplaats uitlekt.

Image

Mening
Toen ik dit boek voor het eerst in mijn handen kreeg, vroeg ik me af hoe dit kleine dunne boekje met amper woorden op een bladzijde een echt verhaal zou kunnen vormen. Het was zo dun dat ik het binnen een paar uur uit had, maar dat waren wel een aantal mooie uren.
Er wordt een verhaal verteld over Francizka en haar dochter Helena, die 2 gezinnen en een Duitse soldaat laten onderduiken. Eerst lees je vanuit Helena, dan vanuit een kind van een Joods gezin, dan een kind van een ander gezin, dan de Duitse soldaat en tenslotte weer vanuit Helena. Alle verhaallijnen komen op hetzelfde punt samen, wat het extra mooi en tragisch maakt. Het boek is verdeeld in kleine hoofdstukjes van hoogstens een paar bladzijden, waardoor het erg aangenaam leest. Er wordt verteld in heldere, korte zinnen die desondanks hun betekenis en gevoelens laten inslaan als een bom.
Ik vond dit een prachtige weergave van de oorlog, de moed of juist de angst die sommige mensen hadden. Het is ondanks dat het zo kort is erg meeslepend en je hoeft totaal niet in het verhaal te komen. De schrijfstijl is erg toegankelijk omdat er geen ingewikkelde woorden of woorden worden gebruikt en het is spannend en apart beschreven, waardoor je aan een stuk door wilt lezen.
Ondanks dat het boek vergeleken met andere boeken erg kort is, had ik daar tijdens en na het lezen geen last van. Het is perfect zo, er hoeft niets meer gezegd te worden. In het begin ergerde ik me een beetje aan de korte, houterige zinnen, simpelweg omdat ik anders gewend was. Maar het went snel en leest nog veel sneller. Ik vond in het begin ook dat het door die korte zinnen meer een verslag werd dan een verhaal met gevoelens en zintuiglijke waarnemingen, maar dit is juist de schrijfstijl en die gevoelens komen juist echt goed over.
Uiteindelijk vond ik dit een prachtig boek dat veel te snel uit was, dat een prachtig waargebeurd verhaal schetst van de oorlog en de moed en angst van de mensheid.
Er is met precies genoeg woorden een prachtig verhaal verteld.